Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Rezydencja przy ul. Foksal pięknieje

opublikowano: Środa, Luty 26, 2020 - 14:06, jchmurska

Zakończył się remont elewacji frontowej Pałacu Zamoyskich. W wyniku prac znowu można podziwiać pierwotne rozwiązania artystyczne, które przez lata pozostawały ukryte pod warstwą farby.


Pałac Konstantego Zamoyskiego jest jednym z piękniejszych zachowanych przykładów architektury rezydencyjnej w Warszawie. Został wzniesiony w latach 1875–1877 według projektu Leandra Marconiego.

 

Architekt nadał pałacowi modny w owym czasie kostium francuski, nawiązujący do architektury renesansowej czasów Henryka IV i Ludwika XIII. Obiekt nawiązuje do stylistyki pierre-et-brique – ceglaną elewację zdobią liczne elementy sztukatorskie. Natomiast taras nad portykiem i tarasy elewacji ogrodowej osłonięto ażurową balustradą z piaskowca.

 

Pałac został zdewastowany podczas II wojny światowej. Po odbudowie ze zniszczeń wojennych, obiekt przekazano Stowarzyszeniu Architektów Rzeczpospolitej Polskiej.

 

W 2019 r. Stowarzyszenie przeprowadziło remont elewacji frontowej korpusu głównego pałacu przy wsparciu finansowym m.st. Warszawy w wysokości 283 000 zł. Zabiegi konserwatorskie miały na celu odsłonięcie i restaurację oryginalnej koncepcji artystycznej poprzez usunięcie wtórnych powłok malarskich i szpachlowych. Oryginalnie opaski okienne, bonie i fartuchy wykończono przy użyciu cementu romańskiego, który nadawał powierzchni szlachetną fakturę. Gipsowe elementy sztukatorskie zostały zaś zabezpieczone roztworem kazeiny, która nadała jej jasnoszary odcień. Rozwiązania te były charakterystyczne dla stylistyki pierre-et-brique, jednak na przestrzeni lat, pierwotna kolorystyka i faktura surowych materiałów zostały ukryte pot wtórnymi powłokami z farby i szpachli.

 

Prace prowadziła firma wyspecjalizowana w renowacji zabytkowych obiektów. W trakcie prac starannie oczyszczono lico murów i elementy dekoracyjne. Okazało się, że pod wtórnymi warstwami zachowały się oryginalne, jednorodne wyprawy sztukatorskie. Spękane elementy sztukatorskie podklejono i wzmocniono. Uzupełniono ubytki i zrekonstruowane zniszczone sztukaterie, starając się ograniczyć nowe uzupełnienia do minimum. Przemurowano lico muru w miejscu wtórnych napraw. Uzupełniono również brakująca stolarkę okienną w zamurowanym niegdyś oknie na drugim piętrze ryzalitu, a miejsce po szkleniu wypełniono iluzjonistycznym malowidłem.

 

W kolejnych latach właściciel obiektu planuje kontynuację prac przy skrzydłach bocznych pałacu.