Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Plac Hallera 6 - lokal po dawnych Delikatesach

opublikowano: Wtorek, Lipiec 23, 2019 - 09:17, kzawila

Plac Hallera współtworzy układ urbanistyczny Osiedla Praga II, zrealizowanego w latach 1952-1956, wpisanego do rejestru zabytków i ujętego w gminnej ewidencji zabytków.

fot. Mozaika ścienna

Dzięki prowadzonym przez m.st. Warszawa od września 2018 r. pracom remontowym w lokalu nr 1A przy pl. Hallera 6, udało się odkryć elementy dawnego wystroju lokalu, pochodzące z czasów budowy obiektu, jak i z lat 60-tych. Znajdowały się one pod wtórnymi gresowymi posadzkami oraz na ścianach przysłoniętych kolejnymi nawarstwieniami tynków, a także wtórną zabudową.

 

Ze względu na niewielką ilość lokali użytkowych z tego okresu, w których przetrwały oryginalne elementy wystroju, miasto podjęło próbę zachowania w możliwie największym stopniu pierwotnych elementów wystroju lokalu dawnych Delikatesów i przeprowadzenia prac konserwatorskich.

 

Po usunięciu wtórnych płytek podłogowych zostały odsłonięte dwa rodzaje posadzki, zachowana w bardzo dobrym stanie dwukolorowa posadzka lastrikowa i posadzka ceramiczna. Wielobarwna posadzka, ułożona w geometryczny wzór z płytek ceramicznych, stanowi bardzo dekoracyjny element wystroju wnętrza. Posadzka o powierzchni 88 m² w znacznej mierze zachowała się w dobrym stanie, niestety posiada także kilka większych ubytków oraz drobnych uszkodzeń, które wymagają uzupełnienia. W chwili obecnej na zlecenie Biura Stołecznego Konserwatora Zabytków trwają prace nad zrekonstruowaniem jej fragmentów i uzupełnieniem mniejszych ubytków.

 

Prace konserwatorskie prowadzone na zlecenie Biura objęły również mozaikę ścienną, która została odkryta dzięki przeprowadzonym wcześniej badaniom stratygraficznym. Mozaikę, odsłoniętą spod grubej warstwy farby, tworzą układane swobodnie, z dużym wyczuciem barwnym, utrzymane w pastelowej kolorystyce tessery. Jest to odkrycie o tyle cenne, że mozaika przypisywana Bronisławie Arciszewskiej – Kucharskiej, datowana na 1968 r., była uznana za niezachowaną.

 

Do pierwotnej formy przywrócono również sztukatorską fasetę obiegającą lokal, która ukazała się po zdemontowaniu sufitów podwieszanych.