Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Kościół pw. św. Karola Boromeusza na Chłodnej – pierwszy etap prac za nami

opublikowano: Piątek, Marzec 13, 2020 - 11:42, jchmurska

Kościół pw. św. Karola Boromeusza ufundowany przez księżniczkę Klementynę z Sanguszków Małachowską został wybudowany w latach 1841-49. Neorenesansowa świątynia wzorowana jest na rzymskich bazylikach Santa Maria Maggiore i św. Pawła za Murami.


W konstrukcji i wystroju świątyni po raz pierwszy w Królestwie Polskim zastosowano odlewy żeliwne. Część elementów wystroju elewacji również wykonano z odlewów żeliwnych. Na uwagę zasługują żeliwne kapitele i bazy pilastrów oraz putta dekorujące elewację. Kościół jest jednym z nielicznych obiektów, który przetrwał II Wojnę Światową na terenie getta dla Żydów w Warszawie. Do czasów współczesnych zachował się niemal cały XIX-wieczny korpus świątyni. Po klęsce Powstania Warszawskiego Niemcy wysadzili prezbiterium i kaplice boczne. Półkolistą apsydę odbudowano w 1956 r. W trakcie odbudowy żeliwne elementy wystroju – kapitele i bazy pilastrów oraz putta odtworzono w formie odlewów gipsowych. Do chwili obecnej zachował się tylko jeden oryginalny, żeliwny odlew putta (znajduje się w płycinie nad archiwoltą w lewym górnym rogu elewacji północnego transeptu). Na podstawie tego właśnie elementu wykonano gipsowe odlewy pozostałych putt zdobiących elewację prezbiterium i kaplic bocznych kościoła. Od czasu odbudowy elewacja świątyni uległa znacznemu uszkodzeniu na skutek destrukcyjnego działania warunków atmosferycznych i niewłaściwie przeprowadzonych wcześniejszych remontów.

 

W trakcie prac współfinansowanych przez m.st. Warszawę w 2019 r. przeprowadzono konserwację elewacji prezbiterium i tylnych części naw bocznych. Oczyszczono elewacje ze złuszczającej się farby, zrekonstruowano metodami renowacyjnymi wyprawy tynkarskie, następnie pomalowano w dotychczasowym kolorze. Konserwacji poddano także detale architektoniczne, płaskorzeźby i kamienne portale wykonane z piaskowca. Wymieniono skorodowane obróbki blacharskie, których zły stan był jedną z przyczyn niszczenia elewacji świątyni.