Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Archiwum Warszawskiego Detalu - okno z kamienicy przy ul. Hożej 57

opublikowano: Czwartek, Luty 18, 2021 - 10:25, mlan

Jednym z poważniejszych problemów konserwatorskich jest zanikająca zabytkowa stolarka okienna. Nowe okna, często z tworzyw sztucznych, nie zachowują pierwotnego kształtu ani podziałów. Obok zewnętrznych dociepleń są powszechną praktyką powodującą zatarcie zabytkowych cech kamienic.

fot. Archiwum Warszawskiego Detalu - okno z kamienicy przy ul. Hożej 57

Stolarka okienna wpływa na plastykę elewacji budynku, a także na wyraz jego wnętrz. Wymontowanie oryginalnych okien nie zawsze jest konieczne, warto najpierw rozważyć możliwości ich renowacji. Zdarzają się przypadki okien bardzo trudnych do zastąpienia nowymi, takimi które odtwarzałyby wszystkie oryginalne detale swojego pierwowzoru.

 

W zbiorach Archiwum Warszawskiego Detalu mamy uratowane z kontenera budowlanego skrzydło okienne, pochodzące z kamienicy przy ul. Hożej 57, datowanej na lata 1879-1880. Kamienica ujęta jest w gminnej ewidencji zabytków. To wyjątkowy przykład stolarki okiennej wykonanej z rzemieślniczą precyzją. Okno ma zawiasy oraz zawrotnicę okienną – czyli zabytkowe zamykające okucie. Dodatkowo zdobią go dekoracyjne, profilowane szprosy i fragment oszklenia z fioletowego szkła.

 

Tak dekoracyjne okna bardzo często stosowane były na klatkach schodowych kamienic z przełomu XIX i XX wieku. Otwory okienne i ich oprawa były bardzo ważnym detalem architektonicznym o znaczeniu nie tylko funkcjonalnym, ale przede wszystkim budującym artystyczny wyraz budynku. Okno w zbiorach Archiwum Warszawskiego Detalu dokumentuje taką właśnie dbałość o estetykę przestrzeni wspólnych zabytkowych kamienic.